سلام ،سه نقطه و دگر هیچ...

این وبلاگ منتظر حضور عزیزی هست و همچنین خودم...

اینبار می نویسم فقط واسه اون عزیز مسافر،

امیدوارم هرچه زودتر به این کلبه تنهایی سر بزنه و غبار خستگی رو از ذهن خسته اش پاک کنه.

از کجا بگم؟؟؟از چی بگم؟؟؟

از غربت شهید؟ از عظمتش؟؟

واقعا سخته از کسانی بخوام حرف بزنم که اونقدر بزرگن که تو کلام حقیر من نمی گنجن...

این فیلم خیلی حرف واسه گفتن داره ولی کاش گوش شنوایی هم باشه.

از دیشب تا الان حال عجیبی دارم، این فیلم خیلی مصمم ترم کرد واسه کار بزرگی که در پیش گرفتم.

نوشتن از شهید کار سخت و بزرگیه،

امیدوارم من و همه ی دوستانی که عاشقانه پا به این راه گذاشتیم بتونیم این وظیفه خطیر رو که به

عقیده من خدا بر دوشمون گذاشته رو به بهترین نحو به انجام برسونیم...

خدایا به حق بی بی فاطمه زهرا(س) اراده و قدرت بیان حقیقت شهید رو به ما عطا کن

و در این راه همراهیمون کن...

با آنکه گفته اند یک داغ دل بس است برای قبیله ای

اینجا هرکس به قلب خویش داغ قبیله ای دارد....

یا علی....